توضیح مفصل سیستم راهنمای آسانسور

وظیفه اصلی سیستم راهنمای آسانسور، اطمینان از حرکت روان کابین و وزنه تعادل آسانسور در امتداد مسیر کشویی ثابت - ریل راهنما در چاهک آسانسور - است.

سیستم هدایت شامل اجزای کلیدی مانند ریل‌های هدایت، کفشک‌های هدایت و براکت‌های ریل هدایت است.

● ریل‌های راهنما: ریل‌های راهنما، دستگاه‌های هدایت‌کننده برای عملکرد کابین آسانسور و وزنه تعادل هستند و حرکت آسانسور در مسیر صحیح را تضمین می‌کنند. ریل‌های راهنما معمولاً از ریل‌های فولادی و صفحات اتصال تشکیل شده‌اند که در چاهک آسانسور نصب می‌شوند تا موقعیت و جهت حرکت آسانسور در چاهک را تضمین کنند. (مطالب بعدی به این موضوع اختصاص دارد)

●کفش‌های راهنما: کفشک‌های راهنما روی کابین و قاب وزنه تعادل نصب می‌شوند و با ریل‌های راهنما همکاری نزدیکی دارند تا اطمینان حاصل شود که حرکت آسانسور کاملاً تابع هدایت ریل‌های راهنما است. دو نوع کفشک راهنما وجود دارد: کشویی و غلتکی که هر کدام مزایای خاص خود را دارند.

●براکت‌های ریل راهنما: این براکت‌ها به دیوار یا تیرک چاهک متصل می‌شوند تا ریل‌های راهنما را نگه داشته و ثابت کنند و پایداری ریل‌های راهنما و ایمنی عملکرد آسانسور را تضمین کنند.

عملکرد سیستم هدایت

وظیفه اصلی سیستم راهنما، محدود کردن آزادی حرکت کابین و وزنه تعادل است به طوری که آنها فقط بتوانند در امتداد ریل‌های راهنما به بالا و پایین حرکت کنند. از طریق همکاری نزدیک این اجزا، سیستم راهنما عملکرد دقیق و ایمن آسانسور در چاهک را تضمین می‌کند.

ریل‌های راهنما
● ویژگی‌های ریل راهنما
(1) ریل‌های راهنما و کفشک‌های راهنما، اجزای هدایت‌کننده کابین آسانسور و وزنه تعادل هستند.
(2) انواع ریل راهنما: نوع T، نوع L (کم سرعت)، شیاردار و غیره.

سطوح کاری سه نوع اخیر ریل‌های راهنما عموماً فرآوری نمی‌شوند. آن‌ها معمولاً برای برخی آسانسورها با پیشروی کم و الزامات کم برای پایداری حرکت، مانند نردبان‌های تاسیساتی و نردبان‌های مهندسی ساخت و ساز استفاده می‌شوند. الف) ریل راهنمای نوع اول (نوع T) در بیشترین تعداد آسانسورها استفاده می‌شود. ریل‌های راهنمای آسانسور که معمولاً به آن‌ها اشاره می‌کنیم، عموماً به این نوع ریل راهنما اشاره دارند. این نوع ریل مقاومت خمشی خوبی دارد و قابلیت ماشینکاری خوبی دارد.

ب. پارامترهای اصلی ریل‌های راهنمای نوع T عبارتند از: عرض پایین b، ارتفاع h و ضخامت سطح کار kb*k*h. ریل‌های راهنمای رایج T75، T89، T127 و T140 هستند.

(3) طول ریل راهنما عموماً 3 تا 5 متر است. اتصال مستقیم با جوشکاری و پیچ و مهره مجاز نیست. صفحات اتصال مخصوص مورد نیاز است.

(4) الزاماتی برای جنس، زبری سطح و دقت نصب ریل راهنما وجود دارد.

● الزامات نصب برای براکت‌های ریل راهنما
اولین براکت ریل راهنما باید کمتر از ۱۰۰۰ میلی‌متر از کف پایین گودال فاصله داشته باشد و بالاترین براکت ریل راهنما باید کمتر از ۵۰۰ میلی‌متر از کف بالای چاه فاصله داشته باشد.

طرح موقعیت براکت ریل راهنما باید کاملاً در نظر گرفته شود که موقعیت صفحه اتصال ریل راهنما نمی‌تواند با یکدیگر تداخل داشته باشد، بنابراین باید از قبل مونتاژ شده یا به طور دقیق محاسبه شود.

هر ریل راهنما باید حداقل دو براکت ریل راهنما با فاصله کمتر از 2.5 متر داشته باشد و عدم تراز براکت ریل راهنما کمتر از 1.5٪ باشد.